اخبار سیاست گذاری روزنامه شماره ۶۴۲۷

مرکز پژوهش‌های مجلس به تازگی در گزارشی با عنوان «بررسی رابطه اداره و سیاست در ایران: واکاوی مفاهیم، تاریخچه و شواهد» به تحلیل نسبت میان دو حوزه «اداره» (بوروکراسی یا بدنه حرفه‌ای) و «سیاست» (بدنه سیاسی) در نظام حکمرانی ایران پرداخته است. تعامل سازنده میان این دو حوزه از ارکان حکمرانی مطلوب است، اما در ایران تاریخی طولانی از تنش، تداخل و سلطه متقابل میان آنها وجود دارد که به شکل‌های مختلفی از «سیاست‌زدگی دیوان‌سالاری» و «اداره‌زدگی سیاست» بروز یافته است. این تداخل‌ها پیش از انقلاب اسلامی در قالب مواجهه تکنوکرات‌هایی همچون ابوالحسن ابتهاج و علینقی عالیخانی با شاه و تصمیمات اتخاذشده توسط او ظاهر می‌شد و در سال‌های بعد از انقلاب، در قالب قوانینی همچون ماده۵۴ قانون مدیریت خدمات کشوری، بروز کرده است که اجازه می‌دهد تا ۱۵درصد از پست‌های مدیریتی از خارج از مسیر اداری و با انتخاب‌هایی سیاسی از افراد خارج از دستگاه اداری منتصب شوند.

در سال‌های اخیر، صنعت پرداخت الکترونیک در کشور به‌عنوان یکی از بخش‌های راهبردی نظام مالی، نقش بسزایی در تسهیل مبادلات، افزایش شفافیت اقتصادی و رشد تجارت الکترونیک ایفا کرده است. در چنین شرایطی، ارزیابی عملکرد از منظر کارآیی به یکی از موضوعات کلیدی برای نهادهای ناظر، مدیران شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات پرداخت وسیاستگذاران تبدیل شده است. در این مقاله، با استفاده از مفهوم مرز کارآیی و منحنی امکانات تولید، عملکرد شرکت‌های پرداخت به صورت فرضی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است.